250 g – kawa mielona – Etiopia, Moka Sidamo Marabou, przeznaczona do kawiarki – LUGAT.

Inne cechy produkcji:

Okres zbiorów: Grudzień do Marca

Historia Lugat:

Lionel Lugat to ikoniczny palacz z MaxiCoffee . Przez lata udało mu się zgromadzić wokół siebie solidny zespół palaczy.

Na zmianę ekspert od kawy ,  sędzia na Mistrzostwach Francji w Kawie i zaufany komentator naszego kanału o kawie , Lionel opowiada historię Lugat i swoją pasję do świata palenia poniżej.

La region Sidamo znajduje się na południu Etiopii, przy granicy z Kenia. Nazwę zawdzięcza grupie etnicznej: Sidimas , ludowi zamieszkującemu południowo-zachodnią Etiopię. Południe kraju stanowi wyjątkowe i ekskluzywne miejsce dla kawodajstwa.

Les kawy rosną w cieniu drzew leśnych i są zbierane ręcznie w sposób selektywny. Następnie poddawane są obróbce na mokro, metoda która nadaje im piękną kwasowość.

Le Moka Sidamo stanowi 11% produkcji. jakość myta jest bardzo poszukiwana.

Kolebka kawy , Etiopia uprawia wyłącznie gatunek botaniczny " Arabica" na wysokościach między 1500 a 2300 metrów nad poziomem morza.

Im wyżej kawa jest uprawiana w wyżynach , tym lepsza jest jakość organoleptyczna palonego ziarna , szczególnie pod względem żywotności.

Etiopskie kawy nazywane są " Kawy Moka" ponieważ dawniej były eksportowane z portu Mocha w Jemenie, na półwyspie arabskim. Istnieje kilka rodzajów Moka.

Z 400 000 hektarów obszarów uprawnych, kawa nadal odgrywa centralną rolę w gospodarce Etiopska, szczególnie jeśli chodzi o waluty.

Kraj zajmuje 5. miejsce jako producent i 10. pozycję na świecie pod względem eksportu. 60% zbiorów przeznaczonych jest na eksport, co stanowi 172 000 ton rocznie.

cafeiers są uprawiane: w naturalnym zadrzewieniu (15%), w systemie półleśnym (35%), w połączeniu z innymi uprawami (35%) lub w intensywnym gospodarstwie (15%).

80% kaw to kawy określane jako "naturalne", ponieważ poddawane są obróbce na sucho, a pozostałe 20% to kawy tzw. "myczone".

Zdecydowana większość producentów nie stosuje środków chemicznych. Kawa Etiopska mogłaby ubiegać się o etykietę ekologiczną, ale kraj nie wprowadził certyfikacji, prawdopodobnie ze względu na zbyt wysokie koszty.